میلاد نور مبارک
بسم الله الرحمن الرحیم
فرخنده میلاد با سعادت امام تقی (ع)
بر همه محبان آن حضرت مبارک باد
شراب می دهند هان
دو دست را سبو بگیر
دو دست را بلند کن
بلند شو وضو بگیر
سبو وضو گرفته با شراب سرخ چشم تو
وضو گرفته با گلاب ناب سرخ چشم تو
طلوع دف شمس را به صبح من غزل بگو
دو بیت از شکر بخوان
سه مصرع از ازل بگو
اما جواد (ع) می فرماید :
تلاش کن تا به مقصود برسی وگرنه در رنج فرو مانی
امام جواد (ع) می فر ماید :
عزت مومن در بي نيازي از مردم است
نامه امام جواد (ع) به دوستش
«
كَتَبَ إِلى بَعْضِ أَوْلِيائِهِ: أَمّا هذِهِ الدُّنْيا فَإِنّافيها مُغْتَرَفُونَ وَ لكِنْ مَنْ كانَ هَواهُ هَوى
صاحِبِهِ وَ دانَ بِدينِهِفَهُوَ مَعَهُ حَيْثُ كانَ وَ الاْخِرَةُ هِىَ دارُ الْقَرارِ.»:
امام جواد (ع) به يكى ازدوستانش نوشت: امّا در اين دنيا ما زير فرمان ديگرانيم،
ولى هر كه خواسته او خواستهامامش و متديّن به دين او باشد، هر جا كه باشد با
اوست و دنياى ديگر سراى جاوداناست.
مسئوليت گوش دادن
"مَنْ أَصْغى إِلى ناطِقفَقَدْ عَبَدَهُ، فَإِنْ كانَ النّاطِقُ عَنِ اللّهِ فَقَدْ عَبَدَ اللّهَ وَ إِنْكانَ
النّاطِقُ يَنْطِقُ عَنْ لِسانِ إِبْليسَ فَقَدْ عَبَدَ إِبْليسَ."
هر كهگوش به گوينده اى دهد به راستى كه او را پرستيده، پس اگر گوينده از جانب
خدا باشددر واقع خدا را پرستيده و اگر گوينده از زبان ابليس سخن گويد، به راستى
كه ابليس راپرستيده است.
پسنديدن، در حكمِ پذيرفتن
"
مَنْشَهِدَ أَمْرًا فَكَرِهَهُ كانَ كَمَنْ غابَ عَنْهُ، وَ مَنْ غابَ عَنْ أَمْرفَرَضِيَهُ كانَ كَمَنْ
شَهِدَهُ."
كسى كه در كارى حاضر باشد و آن را ناخوشدارد، مانند كسى است كه غايب بوده،
و هر كه در كارى حاضر نباشد، ولى بدان رضايتدهد، مانند كسى است كه خود
در آن بوده است.
اظهار چيزى قبل از آن كه محكم و پايدار شود سبب تباهى آن است ( امام جواد (ع) )
نياز مؤمن به سه چيز
«أَلْمُؤْمِنُ يَحْتاجُ إِلى تَوْفيق مِنَ اللّهِ، وَ واعِظ مِنْ نَفْسِهِ، وَ قَبُول مِمَّنْ يَنْصَحُهُ.»:
مؤمن نياز دارد به توفيقى از جانب خدا، و به پندگويى از سوى خودش،
و به پذيرش از كسى كه او را نصيحت كند.
قطع نعمت، نتيجه ناسپاسى
«لا يَنْقَطِعُ الْمَزيدُ مِنَ اللّهِ حَتّى يَنْقَطِعَ الشُّكْرُ مِنَ الْعِبادِ.»:
افزونى نعمت از جانب خدا بريده نشود تا آن هنگام كه شكرگزارى از سوى بندگان
بريده شود.
تأخير در توبه
«تَأخيرُ التَّوْبَةِ إِغْتِرارٌ وَ طُولُ التَّسْويفِ حَيْرَةٌ، وَ الاِْعْتِذارُ عَلَى اللّهِ هَلَكَةٌ وَ الاِْصْرارُ
عَلَى الذَّنْبِ أَمْنٌ لِمَكْرِ اللّهِ «فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ».»:
به تأخير انداختن توبه نوعى خودفريبى است، و وعده دروغ دادن نوعى سرگردانى
است، و عذرتراشى در برابر خدا نابودى است، و پا فشارى بر گناه آسودگى از مكر
خداست. «از مكر خدا آسوده نباشند جز مردمان زيانكار.»(سوره اعراف، آيه 99)
امام جواد (ع) به خط خود نوشت :
«إِنَّ أَنْفُسَنا وَ أَمْوالَنا مِنْ مَواهِبِ اللّهِالْهَنيئَةِ وَ عَواريهِ الْمُسْتَوْدَعَةِ يُمَتِّعُ بِما مَتَّعَ مِنْها فى
سُرُور وَ غِبْطَة وَ يَأْخُذُ ما أَخَذَ مِنْها فى أَجْر وَ حِسْبَة فَمَنْ غَلَبَجَزَعُهُ عَلى صَبْرِهِ
حَبِطَ أَجْرُهُ وَ نَعُوذُ بِاللّهِ مِنْ ذلِكَ.»:
حضرتجوادالأئمّه (عليه السلام) به خطّ خود نوشت: جان و دارايى ما از
بخششهاى گواراىخداست و عاريه و سپرده اوست، هر آنچه را كه به ما ببخشد،
مايه خوشى و شادى است و هرآنچه را بگيرد، اجر و ثوابش باقى است. پس هر
كه جزعش بر صبرش غالب شود اجرش ضايعشده و از اين [صفت] به
خدا پناه می بريم.
دوستى با دوستان خدا و دشمنى با دشمنان خدا
«
أَوْحَى اللّهُ إِلى بَعْضِ الاَْنْبِياءِ:أَمّا زُهْدُكَ فِى الدُّنْيا فَتُعَجِّلُكَ الرّاحَةَ، وَ أَمّا إِنْقِطائُكَإِلَىَّ
فَيُعَزِّزُكَ بى، وَ لكِنْ هَلْ عادَيْتَ لى عَدُوًّا وَ والَيْتَ لىوَلِيًّا.»:
خداوند به يكى از انبيا وحى كرد: امّا زهد تو در دنيا شتاب درآسودگى است
و امّا رو كردن تو به من، مايه عزّت توست، ولى آيا با دشمن من دشمنى، و
با دوست من دوستى كردى؟
و نیز می فرماید :
تَوَسَّدِ الصَّبْرَ وَ أَعْتَنِقِ الْفَقْرَ وَ ارْفَضِ الشَّهَواتِ وَ خالِفِ الْهَوى وَ اعْلَمْ أَنَّكَ لَنْ تَخْلُوَ مِنْ عَيْنِ اللّهِ فَانْظُرْ
كَيْفَ تَكُونُ.
صبر را بالش كن، و فقر را در آغوش گير، و شهوات را ترك كن، و با هواى نفس مخالفت كن
و بدان كه از ديده خدا پنهان نيستى، پس بنگر كه چگونه اى .
به احترام روی او قیام کن قیام کن
در آسمان ترین زمین ستاره زد سلام کن
السلام علیک یا جواد الائمه (ع)
ای خدا ای فضل تو حاجت روا