تحلیل آمار سایت و وبلاگ

بسم الله الرحمن الرحیم

 

 

 

 

ای عاشقان ای عاشقان دل را چراغانی کنید

 

ای می فروشان شهر را انگور مهمانی کنید

 

معشوق من بگشوده در روی گدای خانه اش

 

تا سر کشم من جرعه ای از ساغر و پیمانه اش

 

بزم است و رقص است و طرب مطرب نوائی ساز کن

 

در مقدم او بهترین تصنیف را آغاز کن

 

مجنون بوی لیلی ام در کوی او جایم کنید

 

همچون غلام خانه اش زنجیر در پایم کنید

 

 

 

 

 

 

 

الهی

 

شاد بدانم که اول من نبودم و تو بودی

 

آتش یافت  با نور شناخت تو آمیختی

 

از باغ وصال نسیم قرب تو انگیختی

 

باران فردانیت بر گرد بشریت ریختی

 

با آتش دوستی آب و گل بسوختی

 

تا دیده عارف به دیدار خود آموختی

 

 

 

 

در آن مجلس که شور بی شعور است

 

                             چراغ معرفت ها سوت و کور است

 

تو ای دل بنده آزاد او باش 

                           

                             به هر حالی که هستی یاد او باش

 

ز آوای خروسان سحر خیز

 

                            سحر سر می زند از خواب بر خیز

 

به آب دیده دل را شست و شو کن

 

                                پس آنگه جانب معشوق رو کن

 

به هر شهر و دیاری پا نهادم

 

                                 به ذکر نام ساقی لب گشادم

 

که ذکر نام ساقی عین مستی است

 

                                می وحدت می ساقی پرستی است

 

مرا رسوای عالم کرد ساقی

 

                                  سرا پا شور و حالم کرد ساقی

 

بشارت باد بر رندان سر مست

 

                                چنان مستم که ساقی گیردم دست

 

شبی از قید نام و نان گذشتم

 

                                وصیت نامه ای با خون نوشتم

 

نوشتم فقر ارث مادرم بود

 

                                 که همچون سایه او بر سرم بود

 

موحد را لباس فقر زیبد

 

                                   نه آن دلقی که مرد م را فریبد

 

لباس فقر کشکول و ردا نیست

 

                                      تجمل کار مردان خدا نیست

 

به جام عارفان رند و آگاه

 

                              نباشد باده جز فقر الی الله

 

بلوغ خشنویسی حق نویسی است

 

                              مقید خوانی و مطلق نویسی است

 

خوشا آنان که از او می نویسند

 

                             ز خط و خال و ابرو می نویسند

 

الفبا ریزه خوار مکتب اوست

 

                              تمام نقطه ها خال لب اوست

 

قلم تا وحی را بال و پر آمد

 

                             نماز کاتبان سنگین تر آمد

 

خوش آن کاتب که در هفتاد منزل

 

                              مرکب ساخت از خاکستر دل

 

مرکب گرچه در صورت سیاهی است

 

                            قلم کوبنده جهل و تباهی است

 

مساجد خانه نور و سرورند

 

                              تجلی گاه آیات حضورند

 

ز جا برخیز هنگام حضور است

 

                            اگر موسی شوی هر گوشه طور است

 

مسلمان بی نمازی ناسپاسی است

 

                            نماز اول قدم در خود شناسی است

 

دگر گه گاه قرآن مبین را

 

                              مروری کن صفات مومنین را

 

نماز آرام جان مومنین است

 

                              ستون آسمان پیمای دین است

 

خوشا آنان که دائم در نمازند

 

                               تمام عمر قائم بر نمازند

 

ز کل من علیه هافان چه دانی

 

                              به خشکی از غم طوفان چه دانی

 

به اشکی چشم خواب آلوده تر کن

 

                              و یبغی وجه ربک را نظر کن

 

بیا ای  قطره یک دم اهل دل شو

 

                               ز خود بگذر به دریا متصل شو

 

به دریایی که بی پا و سر آمد

 

                               ز فهم و وهم ما دریا تر آمد

 

مجوی امواج از دریا برون را

 

                                 ببین انا الیه راجعون را

 

به دریا می روی خواهی نخواهی

 

                                  بزن دل را به دریای الهی

 

که این دریا پر ازموج نهفته است

 

                            به هر موجش هزاران گنج خفته است

 

اگر چشم دلت بینای راز است

 

                              رسیدن تا خدا یک جو نیاز است

 

نیاز عشق عین بی نیازی است

 

                          که سر بر سجده بردن سر فرازی است

 

از آن اذن مناجات است با حق

 

                          مجال عرض حاجات است با حق

 

مواذن باز کن باب اذان را

 

                              بر افشان باده ناب اذان را

 

خروش زندگی بهر نیاز است

 

                             پل مستحکمش نور نماز است

 

نماز بی زکات آلوده باشد

 

                      چنان فانوس دود اندوده باشد

 

چنین فانوس آیا نور دارد

 

                            که انسان در فروغش ره سپارد

 

تو که زنگار بر آئینه داری

 

                             کجا عشق خدا در سینه داری

 

اگر عشق خدا در سینه توست

 

                               چرا زنگار بر آئینه توست

 

اگر نسی یزکیهم شنیدی

 

                              چرا از تزکیه پا پس کشیدی

 

زکات عمر تسبیح و نماز است

 

                                 زکات عشق لبخند نیاز است

 

الا مس ها که در گرد و غبارید

 

                            به اکسیر ولایت دل سپارید

 

طلا آنگه طلای ناب گردد

 

                               که در هرم ولایت آب گردد

 

نماز بی ولایت بی نمازی است

 

                                تعبد نیست نوعی حقه بازی است

 

ولایت چیست در خون غوطه خوردن

 

                                     کلید سینه بر مولا سپردن

 

حسین بی علی در خون شنا کرد

 

                              مرا با این حقیقت آشنا کرد

 

منیت را اگر از خود برانی

 

                               ببینی آنکه گوید لم ترانی

 

به دنبالش چهل منزل دویدم

 

                               ز خود بی خود به پای دل دویدم

 

که سالک گر چهل منزل نبیند

 

                               حقیقت را به چشم دل نبیند

 

زبانت را به ذکر ش منحصر کن

 

                               به جای خویش او را منتشر کن

 

که هر نفسی که حق را بنده گردد

 

                               صفات الله در او زنده گردد

 

بیا ای نفس و حق را بندگی کن

 

                               ز نورش تا قیامت زندگی کن

 

ریاضت خانه اش نهی و تبری است

 

                               ضیافت خانه اش امر و تولی است

 

اگر مرد رهی پیش آی این را ه

 

                               جسارت کن بگو انی علی الله

 

من و امر و تو و گوش و شنیدن

 

                                 تماشا خانه اسرار دیدن

 

من و تیغ و تو و گردن نهادن

 

                           در این حیرت خم از ابرو گشادن

 

من و آتش وتو خود را شکستن

 

                              فضای سینه را آئینه بستن

 

بگیری گر گریبان جهان را

 

                              توانی یافت اسرار نهان را

 

 

 ( شعر از مرحوم محمد رضا آغاسی )

 

+ نوشته شده توسط .... در جمعه 8 تیر1386 و ساعت 21:36 |
تحلیل آمار سایت و وبلاگ


Powered By
BLOGFA.COM


" autostart="true" hidden="false" loop="false" width="280" height="44">

به نام خداوند عزيز ... خداوندا از تو محبتت و محبت هر كه تو را دوست دارد و محبت هر كاري كه باعث نزديكي من به تو مي شود را مي خواهم و از تو مي خواهم كه خودت را در دلم محبوبتر از هر چيزي كه غير از توست بگرداني و اين محبت را وسيله اي براي داخل شدن در خوشنوديت قرار دهي و اشتياقم به تو مرا از نافرماني ات نگاه دارد / بار الها ... ما را جزو كساني قرار بده كه فطرتا به تو شادمان و در راحتي هستند و روزگارشان آه و ناله ي عاشقانه براي توست و در برابر بزرگي ات پيشانيشان بر خاك است و چشمهايشان در خدمت تو و بيدار است و اشكشان از ترس تو روان است دلهايشان به محبت تو بسته شده و در برابر هيبتت قلوبشان در تب و تاب است و گويي از جا كنده شده است/ مناجات المحبين /صحيفه ي سجاديه